ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١١٥ - باب چهاردهم در تعريف آداب قرائت قرآن

عالم كناره گرفت و به دو خصلت سابق كه «خشوع دل» و «فراغ بدن» باشد، هم موصوف شد، انس مى‌گيرد نفس او به خداوند عالم، و از غير او متوحّش مى‌شود، و ادراك لذّت تلاوت خواهد كرد. و به حلاوت و مزه مخاطبات الهى كه در قرآن مجيد، به بندگان خود كرده، خواهد رسيد. و مراتب شفقت و مرحمت الهى به بندگان، به او ظاهر خواهد شد. و فنون كرامتها و انحاء عزّتهاى خود را، به ايشان معلوم خواهد كرد. و به اشارات بديعه و رموزات عجيبه قرآن، خواهد رسيد.

فاذا شرب كاسا من هذا المشرب حينئذ، لا يختار على ذلك الحال حالا، و لا على ذلك الوقت وقتا، بل يؤثره على كلّ طاعة و عبادة، لانّ فيه المناجاة مع الرّبّ بلا واسطة

پس، هر گاه قارى، يك جام از اين شراب چشيد. و سرش از باده محبّت الهى گرم شد، هيچ حال را بر اين حال، اختيار نخواهد كرد. و هيچ كار را بر اين كار، ترجيح نخواهد داد. بلكه حال تلاوت را بر هر حالى و اين وقت را بر هر وقتى، اختيار خواهد كرد. بلكه او را بر اكثر عبادات ترجيح خواهد داد، چرا كه تلاوت و قرائت قرآن، مناجات با پروردگار است بى‌واسطه، و توجّه به جناب او است بى‌حاجب و مانع.

فانظر كيف تقرا كتاب ربّك و منشور ولايتك؟ و كيف تجيب اوامره و نواهيه؟ و كيف تمتثل حدوده؟ فانّه كتاب عزيز، لا ياتيه الباطل من بين يديه و لا من خلفه، تنزيل من حكيم حميد

پس، نظر كن اى قارى قرآن، كه چون خواهى خواند كتاب پروردگار خود را و منشور ولايت او را؟ كه به تو كرامت فرموده است، و به چه طريق بجا مى‌آرى حدود او را از فرايض و سنن؟ چرا كه قرآن عزيز، كتابى است بس به عزّت و رفعت. و راه نداد به او خلاف حقّ و باطل، نه نظر به اخبار و قصص گذشتگان، و نه نظر به احوال آيندگان، چرا كه اين قرآن فرود آمده است از جانب حكيم حميد.