ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١٠٢ - باب دوازدهم در آداب دخول مسجد

اشك چشم.

و ليعلم انّه لا يخفى عليه اسرار الخلائق اجمعين و علانيتهم‌

و بدان، به تحقيق و يقين كه پوشيده نيست بر خداوند عالم و آفريدگار همه موجودات، آشكار و نهان هيچ كس.

و كن كافقر عباده بين يديه‌

و بايست در در خانه او، مانند محتاجترين خلايق به او. يعنى: در غايت عجز و انكسار.

و اخل قلبك عن كلّ شاغل يحجبك عن ربّك، فانّه لا يقبل إلّا الاطهر و الاخلص‌

و چنان كه در در مسجد اظهار عجز و انكسار مى‌كنى، بايد نيز خالى كنى دل خود را از هر شاغلى كه، مانع تو باشد از قرب به مولاى حقيقى، چرا كه مقبول درگاه او، نيست مگر عملى كه، پاكيزه و خالص از براى او باشد.

و انظر من اىّ ديوان يخرج اسمك‌

و خود به خود در آنجا فكر كن كه، آيا از كدام ديوان بيرون خواهد آمد نام تو؟ از ديوان «سعداء» يا «عياذا باللَّه» از ديوان «اشقياء».

فان ذقت من حلاوة مناجاته، و لذيذ مخاطباته، و شربت بكاس رحمته و كراماته، من حسن اقباله، و اجابته فقد صلحت لخدمته، فادخل فلك الاذن و الامان‌

بعد از اين همه مراتب جزع و فزع، و اعتراف به عجز و تقصير كه در در مسجد كردى، اگر در دل خود حلاوتى از اين مناجات، و لذّتى از اين مخاطبات مى‌يابى، و از جام رحمت الهى شربتى مى‌چشى، معلوم مى‌شود كه صاحب بيت را به تو