ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١٠١ - باب دوازدهم در آداب دخول مسجد

روى تفضّل زياده از آنچه مستحقّى از ثواب، به تو كرامت فرمايد، و مى‌تواند كه از روى معدلت، فراخور عمل تو، با تو معامله كند و ثواب دهد. ظرف اوّل از «ظرفين اخيرين» متعلّق است به عدل، و ثانى متعلّق است به فضل.

فان عطف عليك برحمته و فضله، قبل منك يسير الطّاعة، و اجزل لك عليها ثوابا كثيرا

پس، اگر خداوند عالم با تو مهربانى كند و از روى ترحّم و تفضّل با تو سر كند، نه از روى عدالت، به اندك طاعتى كه از تو واقع شود، خرسند مى‌شود و قبول مى‌كند، و به آن طاعت قليل، ثواب كثير مى‌بخشد.

و ان طالبك باستحقاقه الصّدق و الاخلاص عدلا بك، حجبك و ردّ طاعتك و ان كثرت، و هو فعّال لما يريد

و اگر خداوند عالم از تو، درستى افعال و اعمال فراخور استحقاق خود خواهد، و از روى عدالت با تو معامله كند، عبادت تو هر چند بسيار باشد كه مردود خواهد بود و قدرى نخواهد داشت.

و اعترف بعجزك و قصورك و تقصيرك و فقرك بين يديه، فانّك قد توجّهت للعبادة له و المؤانسة به‌

و هر گاه بندگى و اطاعت تو، هر چند بسيار باشد، در جنب استحقاق خداوند عالم در نهايت حقارت و نقصان باشد، و به غير لطف و تفضّل او مفرّى نباشد. پس هر گاه قصد مسجد كنى از براى عبادت و بندگى او، و تحصيل قرب و انس به جناب او، پس به يك بار داخل «بيت اللَّه» مشو، و لحظه‌اى در در مسجد توقّف كن و به عجز و تقصير خود اعتراف نما.

و اعرض اسرارك عليه‌

و عرض كن اسرار خود را به جناب او، از روى عجز و شكستگى و رقّت قلب و