روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٠٢ - ترجمه

خداى [١]تو بگسترد [٢]روزى آن را كه خواهد و تنك كند كه او به بندگانش آگاه است و بينا.

مكشى فرزندانتان را ترس [٣]درويشى را ما روزى دهيم ايشان را و شما را كه كشتن ايشان خطاى بزرگ است.

و مگردى گرد [٤]زنا كه آن زشت بوده است و بدراه است.

و مكشى آن نفس [٥]را كه به حرام كرد خداى مگر بحق،و هركه را بكشند به ستم،ما كرديم ولىّ او را دستى،اسراف نكند در كشتن كه آن باشيد يارى كرده.

مگردى گرد مال يتيم الّا به آنچه نكوتر باشد تا برسد به حدّ بلوغ،وفا كنى به عهد كه عهد از [٦]آن بپرسند.

تمام بدهى پيمودن [٧]،چون پيمايى [٨]و برسنجى [٩]به ترازو [١٠]راست آن بهتر بود و نيكوتر به تأويل.

به دنبال آن مرو [١١]كه نباشد تو را به آن علمى كه گوش و چشم و دل اين‌همه را از او [١٢]بپرسند.