روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٥٦ - ترجمه

گفت:آنگه بازگشتم [١]و جبريل در صحبت من بود تا آنگاه كه با خوابگاه [٢]آورد مرا،و اين‌همه در يك شب بود از اين شبهاى [٣]عادتى كه هست.من سيّد ولد آدمم

و لا فخر ،و لواى حمد به دست من باشد و لا فخر،و آدم و هركه دون آدم است [روز قيامت] [٤]در زير لواى من باشند و لا فخر،و كليدهاى بهشت و دوزخ در دست [٥]من باشد و لا فخر.و اجل من نزديك است پس ازآن‌كه من آيات و عجايب خدا ديدم و همه هوا و مراد من آن است كه با جوار رحمت خداى شوم و با [٦]مرافقت آن دوستان از اولياى خداى-عزّ و جل.و آنچه ديدم از لقاى ثواب خداى تعالى براى [٧]اوليايش وَ مٰا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَ أَبْقىٰ... [٨]

رسول-عليه السّلام-گفت:چون باز [٩]از معراج بازآمدم،به وادى«ذى طوى» جبريل را گفتم:اى [١٠]جبريل!اين قوم مرا باور ندارند چون با ايشان اين حديث كنم.

عبد اللّه عبّاس گفت:بامداد آن [١١]شب كه رسول را به معراج بردند،نشسته بود دلتنگ ازآن‌كه دانست كه كس [١٢]او را باور ندارد كه به يك شب به آسمان شد و هفت آسمان ببريد و بهشت و دوزخ بديد.ابو جهل به او بگذشت،بيامد و به پهلوى او بنشست و بر طريق استهزا او را گفت:به تازگى تو را از خدا چه فايده بود؟گفت:آرى دوش مرا به بيت المقدس بردند.گفت:به يك شب به بيت المقدس شدى و بازآمدى ؟گفت:بلى.ابو جهل گفت:كه با من نگويى؟گفت:نگويم [١٣].آواز داد و گفت:يا معشر بنى كعب بن لؤىّ!بيايى بشنوى كه محمّد چه مى‌گويد!مى‌گويد:

دوش مرا به بيت المقدّس بردند و بازآوردند !قوم گرد آمدند و گفتند:چه مى‌گويى يا محمّد؟گفت:هم‌چونين بود،دوش مرا به بيت المقدّس بردند و بازآوردند.ايشان به