روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠٣ - ترجمه

خشتى برگيرد،فله كذا و كذا،او را چندين و چندين [١]ثواب باشد.هريكى از صحابه مى‌رفتند و يك‌يك خشت [٢]مى‌آوردند،مگر عمّار كه او مى‌رفت و دودو خشت مى‌آورد.رسول-عليه الصّلاة و السّلام-گفت چرا تو دودو خشت مى‌آرى،كه رنجور شوى!گفت:يا رسول اللّه!واحدة منّى [٣]و واحدة منك [٤]،يكى براى خودم مى‌آرم و يكى براى تو،چه قدر تو از آن رفيع‌تر است كه تو را رها كنند تا خشت بردارى و نمى‌خواهم كه[آن ثواب كه] [٥]گفتى تو را نباشد يكى به نصيب خود مى‌آرم و يكى به نيابت تو.رسول[-عليه السّلام-گفت:

جزاك اللّه خيرا ،خداى تو را جزاى خير كناد.و رسول-عليه السّلام-او را خبر داد گفت:

سيقتلك [٦]الفئة الباغية و آخر زادك ضياح [٧]من لبن، گفت تو را گروه باغيان كشند و آخر زاد تو شربه‌اى [٨]شير باشد با آب آميخته،و اين حديث از رسول] [٩]صلّى اللّه عليه و على آله-بيشتر صحابه بشنيدند [١٠]تا روز صفّين عمّار در لشكر اميرالمؤمنين على بود و منادى برآمد و آواز داد [١١]:

يا خيل اللّه اركبى، اى لشكر خداى برنشينى.عمّار پاره‌اى خطمى بر سر نهاده بود و سر خواست شستن روا نداشت كه چندان [١٢]توقّف كند كه آن خطمى از سر فروشويد.سلاح خواست و بپوشيد و به كالزار [١٣]آمد و اسپ را ناورد مى‌داد [١٤]و مى‌گفت:

نحن ضربناكم على [١٥]تنزيله فاليوم نضربكم على تأويله
ضربا يزيل الهام عن مقيله و يذهل الخليل عن خليله
أو يرجع الحقّ إلى سبيله يا ربّ إنّي مؤمن بقيله[١٠٥-پ]