روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٨٢ - ترجمه

سعى كرده باشند [١]و رضا داده [٢]نكشند [٣]او را.ايشان [٤]جمله كشته شدند و علامتش آن است كه اين خون ساكن شد و آن مرد كه آن [٥]امان‌نامه داشت بيامد و عرض كرد و او را و اهل البيت او را امان دادند [٦].بخت‌نصّر [٧]بيت المقدّس خراب كرد و بفرمود تا جثّتهاى [٨]آن كشتگان درو [٩]انداختند و او [١٠]وجوه و معروفان بنى اسرايل را به خود به بابل برد به اسيرى،و دانيال در ميان ايشان بود و رأس الجالوت و قومى از فرزندان پيغامبران چون به زمين بابل رسيد،پادشاه بابل مرده بود،او را به پادشاه كردند،و چون دانيال را بديد و بياموزد و عقل و راى و علم و ديانت او بديد،او را اكرام كرد و مقرّب بكرد تا ممكّن [١١]شد.

وهب منبّه [١٢]گفت:بخت‌نصّر در آخر عمرش در خواب ديد صنمى سرش از زر و سينه‌اش از سيم و شكمش از مس و رانهايش از آهن و پايهاش [١٣]از گل خشك،آنگه سنگى ديد كه از آسمان بيفتاد [١٤]و بر او آمد و آن را پست كرد،آنگه [١٥]آن سنگ بزرگ مى‌شد تا چندان شد كه از مشرق تا مغرب برسيد و درختى ديد كه بيخ آن در زمين بود و سرش در آسمان،و مردى بر سر آن درخت تورى [١٦]به دست گرفته و مناديى ندا مى‌كرد كه شاخهاى[١٢٢-پ]اين درخت بزن تا مرغان از او بپراگنند [١٧]و سباع و وحوش از زيرش بشنوند.اين خواب از دانيال بپرسيد.دانيال گفت:تعبير خواب آن است كه اين صنم كه ديدى تويى [١٨]و فرزندان تو و پادشاهانى كه از پس تو باشند.امّا سرش كه از زر بود تويى [١٩]كه بهترين ايشانى،و امّا سينه [٢٠]كه از سيم بود،پسر تو باشد كه از تو به او چندانى فرق باشد كه از تا سيم [٢١]،و امّا شكم او كه از مس بود،