روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٢٤ - ترجمه

بگو بندگان مرا تا گويند آنچه نيكوتر باشد كه ديو [١]تباه كند ميان ايشان كه ديو [٢]آدمى را دشمنى بوده است آشكارا [٣].

خداى [٤]شما داناترست به شما اگر خواهد ببخشايد [٥]شما را و اگر خواهد عذاب كند شما را و نفرستاديم تو را بر ايشان و كيل.

و خداى تو عالم‌تر [٦]است به آن‌كه در آسمانها و زمين است.ما تفضيل داديم بهرى پيغامبران را بر بهرى،و داديم داود را زبور.

بگو بخوانى آنان را كه دعوى كردى از فرود او كه نتوانند برگشادن آفت از شما و نه بگردانيدن.

ايشان آنانند كه مى‌خوانند طلب مى‌كنند به خدايشان سبب تا كدام نزديكتر است اميد مى‌دارند رحمتش [٧]ترسند از عذابش كه عذاب خداى تو حذر كرده بود.

قوله: أَ فَأَصْفٰاكُمْ ،همزه،استفهام راست و معنى انكار.آيت ردّ است و انكار بر آنان كه گفتند:فريشتگان دختران خداى‌اند.خداى تعالى گفت:خداى تعالى برگزيد شما را به پسران و فرزندان نرينه،و از فريشتگان دختران گرفت براى خود.

اين تنبيه است ايشان را بر خطايشان،يقال:اصفيته بكذا،اى اخترته به،و صفو الشيء و صفوته خياره،يعنى كه اين هيچ‌كس نكند كه شما بر خداى حكيم حواله [٨]مى‌كنى.آنگه گفت: إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلاً عَظِيماً ،شما سخنى بزرگ مى‌گوى