روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣٧ - ترجمه

[١٣٥-ر] گرامى كرديم ما فرزندان آدم را و برگرفتيم ايشان را در خشك [١]و دريا و روزى داديم ايشان را از خوشيها [٢]حلال و فضل داديم [٣]ايشان را بر بسيارى از آنان كه آفريديم فضل‌دادنى.

آن روز كه [٤]بازخوانيم هر آدميى را به امامش [٥]هركه را دهند نامه‌اش [٦]به دست راست ايشان برخوانند نامۀ ايشان و ستم نكنند بر ايشان اندكى.

و هركه باشد در دنيا نابينا،او در آخرت كورتر باشد و گمراه‌تر.

و نزديك آن بود كه بفريبند تو را ازآن‌كه وحى كرديم به تو تا فروبافى [٧]بر ما جز آن و پس آنگه تو را دوست گيرند.

و اگر نه آنستى [٨]كه بر جاى بداشتيم تو را،نزديك بود كه ساكن شدى [٩]با ايشان چيزى اندك.

پس آنگه بچشانيدمانى تو را دوچندان عذاب كه در حيات و [١٠]ممات باشد،پس نيابى خود را بر ما [١١]يارى.

و نزديك آن بود كه برانگيزند تو را از زمين يا [١٢]تا بيرون كنند تو را ازآنجا و بس بنمانند از پس تو الّا اندكى.

طريقت آنان كه فرستاديم پيش [١٣]تو از پيغامبران ما و نيابى طريقه ما را برگردانيدنى.