روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧ - ترجمه

أَتىٰ أَمْرُ اللّٰهِ فَلاٰ تَسْتَعْجِلُوهُ، ،[فرمان خداى،يعنى عذاب خداى آمد تعجيل مكنى.

نضر بن حارث را روز بدر به صبر بكشتند،ضحّاك گفت:امر اللّه،احكام و حدود و فرائض است،و قوله: فَلاٰ تَسْتَعْجِلُوهُ ] [١]چنان است كه گفت: وَ لاٰ تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضىٰ [٢]إِلَيْكَ وَحْيُهُ ،و اين قول ضعيف است براى آن‌كه در هيچ خبر نيامد كه صحابه استعجال كردند به احكام شرع پيش آن‌كه [٣]فرود آمد [٤].

امّا مستعجلان عذاب [٥]بسيار بودند. سُبْحٰانَهُ وَ تَعٰالىٰ عَمّٰا يُشْرِكُونَ ،منزّه است [٦]و متعالى ازآن‌كه به او [٧]شرك آرند.و تسبيح در لغت بر چهار قسمت [٨]آمد:

يكى به معنى تنزيه و تبعيد،مثل قوله: سُبْحٰانَ الَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ [٩]،و بيشتر لفظ «سبحان»بر اين معنى است،و على هذا قول الشاعر:

أقول لمّا جاءني [١٠]فخره سبحان من علقمة الفاخر
و دوم به معنى استثناء فى قوله: لَوْ لاٰ تُسَبِّحُونَ [١١]،اى هلاّ يستثنون [١٢]،و سه‌ام [١٣]به معنى نماز،فى قوله: فَلَوْ لاٰ[أَنَّهُ] [١٤]كٰانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ [١٥]أى من المصلّين.و قوله: سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى [١٦]،و قوله: فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ... [١٧]،چهارم به معنى نور،چنان كه در حديث آمد:

لو لا سبحات وجهه ،اى نور وجهه.حمزه و كسائى خواندند.تشركون،به«تا»ى خطاب،حملا على قوله: فَلاٰ تَسْتَعْجِلُوهُ ،و باقى قرّاء به «يا».

يُنَزِّلُ الْمَلاٰئِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ ،عامّۀ قرّاء خواندند:«ينزّل»به ضمّ«يا»و كسر «زاء»من التّنزيل و اضافة الفعل إلى اللّه تعالى،و بيشتر مكّيان و بصريان به تخفيف