چون خواهيم كه هلاك كنيم شهرى را،بفرماييم منعمان آن جاى را فاسق شوى [١]در آنجا [٢]واجب شود بر ايشان گفتار،هلاك برآريم [٣]ايشان را [٤]هلاك بر آوردن [٥].

و بس‌كه هلاك كرديم از جماعات [٦]از پس نوح و بس باد [٧]خداى توبه گناههاى [٨]بندگانش آگاه [٩]و بينا.

هركه [١٠]خواهد دنيا زود كنيم براى او در آنجا آنچه خواهيم آن را كه خواهيم پس كنيم براى او دوزخ ملازم بود با آن نكوهيده و رانده.

و هركس كه خواهد آخرت [١١]و سعى كند براى آن سعيش و او مؤمن بود ايشان را سعى و عملشان به موقع شكر باشد.

همه را مدد دهيم اينان را و ايشان را از عطاى [١٢]خدايت و نبوده است عطاى [١٣]خداى تو بازداشته.

بنگر كه چگونه تفضيل داديم بهرى را [١٤]بر بهرى و آخرت مهتر است به پايها [١٥]و بزرگتر به فضل.

مكن [١٦]با خداى خداى ديگر كه بنشينى [١٧]نكوهيده رها كرده.

[١] .قم،آط،مل،آز،آج:شوند.آب و لب:شدند.

[٢] .قم:پس.

[٣] .مل:گردانيم.

[٤] .قم:آن را.آج،لب:از ايشان.

[٥] .قم،آط،آب،آج،لب:برآوردنى.

[٦] .قم،آط،آب،آج،لب:قرنها.مل:گروه.

[٧] .قم،آب،آج،لب:است.مل:كفايت است.آط:بسند.

[٨] .آط،آب،مل،آج،لب:گناه.

[٩] .قم،آب،مل:دانا.

[١٠] .قم+بود.

[١١] .قم:سراى بازپسين.

[١٢] .آط،آب،مل،آج:دهش.

[١٣] .مل:دهش.

[١٤] .قم+از ايشان.

[١٥] .پايها/پايه‌ها.

[١٦] .آط،آب،آج،لب:مگير.

[١٧] .مل:بنشينيد.