تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٧ - سوره العنكبوت(٢٩) آيات ٣٦ تا ٤٣

نزد پروردگارت فرو ريخت، و اين از ستمكاران امت تو دور نيست». [١٧] [٣٥] «وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‌- و بازگذاشتيم از آن نشانه‌اى آشكار را براى كسانى كه عقل خود را به كار مى‌اندازند.» تا مردمان از تجربه‌ها و درسهاى تاريخى عبرت گيرند. و خداوند متعال اين حقيقت را در آيه‌اى از همين سوره كه پيشتر گذشت گفت وَ إِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ‌ و سپس گفت قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ‌.

پس بر ما لازم است كه در زمين سير كنيم، و به كاوش آثار باستانى بپردازيم، و دريابيم كه به چه درجه از تمدن يا عقب ماندگى رسيده بودند، تا معلوم شود كه آنان چگونه مردمى بودند و به چه سبب به هلاكت رسيدند.

بشريت كه امروز در گل و لاى پستى و فحشاء غوطه‌ور شده، و بى‌بند و بارى عنوان نشانه انسانيت پيدا كرده، و زنا مباح شمرده مى‌شود، و انحراف جنسى شيوع پيدا كرده است، بسيار نيازمند به آن است كه از سرنوشت قوم لوط عبرت بگيرد؛ درست در اين زمان كه شذوذ و انحراف جنسى در بسيارى از كشورها عنوان حق قانونى پيدا كرده و بر اثر آن و بدون توجه به بيم دادن دانايان بيمارى ايدز عالمگير شده است و مردمان پيوسته به چاله‌هاى رذالت سرازير مى‌شوند، وقت آن است كه به خود آييم و با عبرت گرفتن از سرنوشت قوم لوط از خداى بزرگ عاجزانه بخواهيم كه جهان را از اين بدبختى نجات بخشد.

/ ٤٥٢

[سوره العنكبوت (٢٩): آيات ٣٦ تا ٤٣]

وَ إِلى‌ مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ ارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ (٣٦) فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ (٣٧) وَ عاداً وَ ثَمُودَ وَ قَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَساكِنِهِمْ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَ كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ (٣٨) وَ قارُونَ وَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مُوسى‌ بِالْبَيِّناتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ما كانُوا سابِقِينَ (٣٩) فَكُلاًّ أَخَذْنا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِ حاصِباً وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَ مِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِهِ الْأَرْضَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنا وَ ما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (٤٠)

مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَ إِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ (٤١) إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (٤٢) وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلاَّ الْعالِمُونَ (٤٣)