تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٢ - شرح آيات

آرى. در آن روز تنها يك چيز سودمند است و آن خداى بزرگ متعال است، و واسطه/ ٤١٧ عمل صالح است، پس هر كه به انجام دادن عمل صالح بپردازد، خداوند سيئات او را به حسنات مبدل مى‌سازد و آنها را در فهرست اعمالش ثبت مى‌كند.

پس بايد به بهره‌بردارى از فرصت بپردازيم، چه همه كار بد انجام داده‌ايم، و چه كس در ميان ما يافت مى‌شود كه به انجام دادن سيئات و كارهاى بد نپرداخته باشد؟! همه خطا كاريم و ناگزير بايستى خطاهاى خود را با افزودن به اعمال خويش بشوييم و از ميان ببريم، و با بخشيدن جان و مال در راه خدا چنان كنيم كه ان شاء اللَّه خداى بزرگ بر خطاهاى ما قلم عفو كشد.

[٨] «وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً- و به انسان سفارش كرديم كه در حق پدر و مادرش نيكى كند.» دشوارترين حالاتى كه شخص در برابر آن قرار مى‌گيرد، ايستادگى در برابر جامعه‌اى است كه در آن نشأت يافته، و در اين باره قرآن حكيم به اين مطلب اشاره مى‌كند كه خدا از آدمى خواستار آن است كه وجود پدر و مادر را بهانه براى آن قرار ندهد كه از مسئوليت خود بگريزد، و با وجود اين كه ناگزير بايد نسبت به آنان نيكى كند و به آنان توجه داشته باشد، ولى بايد اين را بداند كه هميشه پدر و مادر آن نمونه‌هاى مطلوب نيستند كه پسر ناگزير بايد به آنان اقتدا كند و اگر او را براى منظورى تحت فشار قرار دادند نسبت به ايشان خضوع كند.

«وَ إِنْ جاهَداكَ‌- و اگر از تو خواستند.» و اين خواست را با فشار همراه كردند.

«لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ‌- تا چيزى را شريك من قرار دهى كه از آن آگاه نيستى،» يعنى براى اين كه تو را به شرك ورزيدن به خدا- از هر گونه شرك كه بوده باشد- تحت فشار قرار دادند، و وابستگى تو را به جامعه اسلامى برايت عيب شمردند.