تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧٠ - شرح آيات

فرهنگى است كه: مهاجر ممكن نيست به شهر خود بازگردد مگر اين كه مطابق برنامه الاهى عمل كند كه همان قرآن حكيم است.

سپس قرآن به چيزى اشاره مى‌كند كه ظاهرا بيان كننده علت حكم سابق است، چه مى‌گويد

«قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى‌ وَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌- بگو كه

پروردگارم خوب مى‌داند كه چه كس هدايت آورده، و چه كس در گمراهى آشكار است.» هدايت و راهنمايى با سنتهاى خدا در آفرينش هماهنگى دارد، در صورتى انحراف از آنها بيزار است، و در نتيجه آن كس كه از هدايت، چه بنا بر اعتقاد و چه در عمل، پيروى مى‌كند، به هدفهايش خواهد رسيد، بدان جهت كه خداى مسلط و مستولى بر آفريدگان، راهيافتگان را مى‌شناسد و به آن مدد مى‌رساند، در صورتى كه اعمال گمراهان فرو مى‌ريزد.

[٨٦] ضامن اساسى براى رسيدن انسان به شاهراه، استقامت ورزيدن بر هدايت است، و بدون آن پيوسته از اين شاهراه دور خواهد شد، پس اگر در مقابل فشارها يا فريبهاى كه در پيرامون راه رسيدن او به خواستها و هدفهايش قرار گرفته است پاسخ مثبت دهد، آيا به آنها خواهد رسيد؟ بالطبع هرگز چنين نخواهد شد ...

«وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى‌ إِلَيْكَ الْكِتابُ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ‌- و اميد به آن نداشتى كه افكنده شود كتاب به سوى تو مگر به رحمتى از پروردگارت.»/ ٣٩٥ پس خواستار جاه و شهرت و برترى از جانب غير خدا مباش.

«فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ‌- پس پشتيبانى براى كافران مباش.» [٨٧] و قرآن اين انديشه را بار ديگر مورد تأكيد قرار مى‌دهد و مى‌گويد

«وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ‌- و تو را از آيات خدا، پس از آن كه بر تو فرود آمد، باز ندارند،» و كافران با وسايل گوناگون خود از آنها دور كنند، و هر كس كه به پيروى از ايشان بپردازد يا به يارى آنان برخيزد، از آيات و نشانه‌هاى خدا در آفرينش و