تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦٤ - رهنمودهايى از آيات

/ ٣٨٩

هر چيزى جز وجه او از ميان مى‌رود

رهنمودهايى از آيات

همچون در همه بخشهاى پايانى سوره‌هاى قرآن، در آخرين درس از اين سوره نيز به مهمترين مطالبى كه در اين سوره آمده است اشاره مى‌شود

١- تفاوت حسنات با سيئات در آن است كه پاداش آنها چند برابر مى‌شود، و در صورتى كه كيفر كارهاى زشت و سيئات به اندازه خود آنها، به صاحبان كارهاى خوب و حسنات ده برابر آنچه كرده بودند پاداش داده مى‌شود، و مثالى براى سيئات و حسنات در دنيا آن چيزى است كه هم اكنون مى‌آيد: اگر بخواهى كه خرمنى از گندم را بسوزانى، كافى است كه يك گوشه آن را آتش بزنى كه بر اثر آن همه خرمن آتش مى‌گيرد و به خاكستر مبدل مى‌شود، ولى آيا خاكسترى مى‌تواند خرمن ديگرى را بسوزاند؟ هرگز نمى‌تواند ... اما اگر يك دانه گندم را در زمين بكارى، به سنبله‌اى تبديل پيدا مى‌كند كه داراى دهها دانه گندم است و چون آنها را در زمين بكارند از آنها سنبله‌هاى تازه به دست مى‌آيد و از آنها خرمنهاى ديگر به وجود مى‌آيد، و سنت خدا در زندگى نيز چنين است، و خدا بناى جهان را بر اساس رشد و نمو صالحات و محدود ماندن سيئات قرار داده است، و آنچه از قوانين و سنتها كه در جهان كار مى‌كند مساعد براى فعاليت سازندگى و ايجاد است،/ ٣٩٠ و كمكى به ويرانى و برانداختن جز در سايه قوانين هلاك فطرى نمى‌كند.

آن كس كه بنا مى‌كند و مى‌سازد، آنچه در جهان است با او به كار برمى‌خيزد، بدان سبب كه او نيز سازنده است، و از اين جا انديشه‌اى مهم بر خاطر