تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٦ - شرح آيات

«فَخَرَجَ عَلى‌ قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ‌- پس بيرون شد بر قومش آراسته به زيور.» و شك نيست كه در جامعه كسانى وجود دارند كه اين ظواهر دنيوى، به سبب ضعف ايمان ايشان، سخت در آنان تأثير مى‌كند، بدان سبب كه با امثال قارون در نقطه واحدى رو به رو مى‌شوند كه همان دوستى دنيا است.

«قالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ‌- كسانى كه خواستار زندگى دنيا بودند گفتند: كاش ما هم چيزى همانند آنچه به قارون داده شده است مى‌داشتيم، كه او صاحب سهم و بهره‌اى بزرگ است.» و قارون بدين گونه جامعه اسراييلى را به تباهى كشيد، و مردمان را از ارزشهاى رسالى گمراه كرد و به ارزشهاى مادى متمايل ساخت.

[٨٠] اما مؤمنان كه به زندگى از طريق بينش ايمانى مى‌نگرند، مسئوليت خويش را در برابر اين انحراف تحمل كردند و به نهى از منكر پرداختند.

«وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ‌- و كسانى كه به ايشان علم عطا شده بود، گفتند:» در نتيجه از ظواهر گذشته و به مغزها، و از دنيا به آخرت رسيده بودند، و بلكه از عاقبت اين وضع آگاهى داشتند، و مؤمن شايسته است چنين باشد و مسئوليت خود را، در آن هنگام كه مردم از مظاهر ثروتهاى هنگفت متأثر مى‌شوند حفظ كند.

/ ٣٨١ «وَيْلَكُمْ ثَوابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً- واى بر شما! پاداش خدا براى كسى كه ايمان آورد و به عمل صالح بپردازد بهتر و نيكوتر است.» اين گونه كسان از مشاهده زينت زندگى متأثر نمى‌شوند، بدان سبب كه هدف ايشان آخرتى است كه قابل مقايسه با دنيا نيست، و اين كلمات نشان دهنده روحيه‌اى عالى است كه به چالش فريبندگيهاى دنيا با نيروى ايمان برمى‌خيزد، و شك نيست كه اين چالش نيازمند بردبارى است، مگر نه آن است كه صبر و بردبارى در انسان ديد و توجه به آينده را رشد مى‌دهد؟!