تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٣ - شرح آيات

بسيار سخت است»، [١٦] و چون عذاب آمد تنها/ ٢٠٧ كفار را فرا نمى‌گيرد بلكه كسانى را نيز كه در مقابل آنان خاموش مانده بودند و كارهاى آنان را مى‌پسنديدند نيز شامل مى‌شود، و به همين گونه هم- امروز- حال كسانى در مقابل ظلم طاغوتان و تبهكاران خاموش مى‌مانند از همين قرار است.

[٥٢] «فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا- و آن است خانه‌هاى ايشان كه به سبب ستمگرى كه كرده بودند اكنون فرو ريخته و ويران است.» مردم جزيرة العرب بنا بر عادت به شام سفر مى‌كردند، و در راه خود به آن سرزمين بر مدائن صالح كه همان شهر ويران شده حجر است مى‌گذشتند و خانه‌هاى تراشيده شده در كوه و ويران شده آنان را مى‌ديدند كه تا زمان حاضر آثار آنها قابل ملاحظه است و گفته‌اند كه: آنان خانه‌هاى در كوه را براى خود تراشيدند، و سپس به صحرا فرود آمدند، پس خداوند ايشان را به گناهشان گرفت، و به سبب ستمى كه كرده بودند هلاكشان كرد، و در روايات شريفه آمده است.

«ستمگرى در دنيا مرگ است و در آخرت هلاكت». [١٧] «هر كس ستم كند، ستم او را هلاك خواهد كرد». [١٨] «هر كس با ستمگرى عمل كند، خداوند در هلاك كردن او شتاب مى‌ورزد». [١٩] «بر خداى عزّ و جلّ حق است كه در خانه‌اى نافرمانى او نشود مگر اين كه آن را در مقابل خورشيد قرار دهد تا آن را پاك كند». [٢٠] «إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ‌- و در اين آيه و نشانه‌اى است براى كسانى كه بدانند.»