از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٥٥ - اقامه مجالس عزادارى براى حضرت سيد الشهداء عليه السلام در مدينه
از رجال و نساء حتى اطفال خردسال و عروسان پشت پرده گريبان چاك زدند نوحهگرى كردند چنانچه عرضه داشتيم مخصوصا در چند خانه مجلس تعزيه برپا بود كه مرد و زن دسته دسته مىآمدند با گريبانهاى دريده مىنشستند نوحه مىكردند از اين خانه بخانه ديگر مىرفتند آنجا افغان و شيون مىنمودند چند روز به همين منوال عزادارى بود از جمله تعزيهخانهها خانه امّ البنين زوجه حضرت امير المؤمنين مادر ابو الفضل العباس بود كه سه جوان او در وقعه طفّ تلف شده بود اقامت العزاء فى دار امّ المؤمنين زوجة امير المؤمنين مجلس ديگر در خانه بىصاحب خود امام حسين عليه السّلام بود كه فاطمه عليله عزادار بود و ملات دور الحسين بالرّجال من نساء بنى هاشم و حنينهم عند فاطمة بنت الحسين مجلس ديگر در خانه حضرت امام حسن عليه السّلام برپا بود اما كسى در آن خانه نبود محض گريه و نوحه مىرفتند و بيرون مىآمدند و كانت بيوت الحسن عليه السّلام خالية موحشة حيث انّ اولاده قتلوا فى الوقعة و اسر الباقون مجلس ديگر در خانه محمد حنفيه بود كه مردان و جوانان بنى هاشم بودند
|
الا يا رسول اللّه يا خير مرسل |
حسينك مقتول و نسلك ضايع |
|
|
ذراريك قد سبقوا الاسارى بذلّة |
و ليس لهم بين الخلائق شافع |
شعر
|
الا يا رسول اللّه لو كنت فيهم |
لشاهدتم فى حالة تذهل الفكرا |
|
|
فهم بين اطفال يتامى لنسوة |
بايدى اعاديهم تسوقهم قهرا |
از سر قبر بيرون مىآمدند سينهزنان مىرفتند سر قبر امام حسن عليه السّلام و از آنجا سر قبر فاطمه سلام اللّه عليها در سينه زدن بقول ابن متوج مىگفتند
شعر
|
الا نوحوا و ضجّوا بالبكاء |
على السّبط الشّهيد بكربلاء |
|
|
الا نوحوا بسكب الدّمع حزنا |
عليه و الوجوه بالدّمآء |