از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٤٧ - زبانحال حضرت سكينه خاتون عليها السلام با ذو الجناح

مرا براى رضاى خدا ببر براو

كه تا ز خاك به زانو نهم دمى سر او

ز خون ديده نهم برجراحتش مرهم‌

زنم به ديده‌اش آبى ز چهره پر نم‌

رسانيم تو در اين آفتاب اگر ببرش‌

كنم ز موى سر خويش سايبان به سرش‌

دمى اگر بگذارند كوفيان به منش‌

كنم ز سوزن مژگان رفو بزخم تنش‌

مرا ببر كه بگويم به آن كشيده تعب‌

بيا كه شمر كشد معجر از سر زينب‌

مرا ببر كه بگويم دو ديده باز كند

به نعش اكبر خود خيزد و نماز كند

رقم زنى اگر اينگونه شرح اين غم را

به سوز و آه تو جودى تمام عالم را

پيلتن اسب چرا با رخ مات آمده‌اى‌

شاه را بردى و تنها ز فرات آمده‌اى‌