از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٥٥ - شهادت قيس بن منبه
شهادت مالك بن انس بن مالك (٢٨)
ديگر از شهداء طف مالك بن انس بن مالك است، وى به اذن امام عليه السّلام از صف سپاه خارج شد و در برابر عمر سعد بايستاد و فرياد زد :
اى عمر اگر سعد وقاص مىدانست كه روزى از تو اين حركت صادر خواهد شد بدست خويش سرت را برمىداشت و عالم را از ننگ وجود ناپاكت مىزدائيد .
عمر سعد از اين سخن خجل و سرافكنده شد بانگ برسپاه خود زد كه مبارزى بميدان رود و او را خاموش كند، دليرى به ميدانش آمد، مالك او را بدرك اسفل فرستاد و بعد از او ديگرى آمد، وى نيز راه سقر پيش گرفت و پيوسته از آن قوم غدّار مىكشت تا بشرف شهادت نائل آمد رحمة الله عليه
شهادت عمرو بن مطاع (٢٩)
به نوشته ملا حسين كاشفى در روضة الشّهداء پس از مالك بن انس عمرو بن مطاع جعفى روى به ميدان نهاد و رجزى به زبان فصيح و بيان مليح ايراد كرد و سپس به كارزار پرداخت، از لشگر دشمن مىكشت و بهرطرف كه رو مىكرد جان دارى باقى نمىگذاشت و بالاخره پس از كوشش بسبار و كارزارى سخت ضعف و ناتوانى بروى غالب شد و از پا درآمد و در زمره شهدا قرار گرفت .
شهادت قيس بن منبه (٣٠)
بعد از عمرو بن مطاع قيس بن منبه كه از شجاعان روزگار و فرسان نامدار بود چون شير شكارى روى به ميدان نهاد و رجزى آغاز كرد كه ترجمه بعضى از ابياتش اين است :
|
من قيس منبهام كه در جنگ |
كيوان ترسد ز داروگيرم |
|
|
گر رستم زال زنده گردد |
گردد به خم كمند اسيرم |
|
|
در دوستى حسين و آلش |
باكى نبود اگر بميرم |
|
|
امروز شوم شهيد و فردا |
در خلد برين بود سريرم |