از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٩٠ - روايت دوم در شهادت شاهزاده على اصغر عليه السلام

بانگ برزد كاى غريب نينوا

نيستى بى‌كس هنوز اين سو بيا

مانده باقى بين ز اصحاب كرم‌

شيرخوار خسته جانى در حرم‌

شيرخوارم گرچه من شير حقم‌

زهره شيران بدرّد ابلقم‌

اندكى گر شير جانم هى كند

شير گردون شير جان را قى كنم‌

شيرخوارم ليك شير سرمدم‌

بر سر عرش هوايت واحدم‌

شير معنى شد شكار پنجه‌ام‌

هين بيا كز زخم هجران رنجه‌ام‌

عزم كوى دوست چون دارى بيا

ارمغانى بربدرگاه خدا

قابل شه ارمغان كوچكست‌

كو به قيمت بيش و در وزن اندكست‌

گوهرى برپيش آن شاه ارمغان‌

كو سبك وزنست و در قيمت گران‌

شاهباز وحدتم من در نشست‌

عيب نبود شاهم ار گيرد بدست‌

غير دستت نيست چون جائى مرا

بر بدستم نيست چون پائى مرا

نيست دست از بهر دفع دشمنت‌

دست آن دارم كه گيرم دامنت‌

گر كه نتوانم به ميدان تاختن‌

سوى ميدان جان توانم باختن‌

گر ندارم گردن شمشيرجو

تير عشقت را سپر سازم گلو