از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٣٤ - وقايع روز اول ورود حضرت امام حسين عليه السلام(دوم محرم) به سرزمين پربلاء كربلاء
براى ما باقى و پايدار باشد هرآينه ما دست از نوكرى و چاكرى تو برنمىداريم و اين منصب را به سلطنت دو جهان نمىدهيم، كشته شدن در راه تو را به بقاى ابدى اختيار مىكنيم .
شعر
|
آسان نبود صحبت ما و شما بهم |
مشكل بود محبّت شاه و گدا بهم |
|
|
بيگانه را به آتش حسرت بسوختيم |
تا عشق كرد ما و تو را آشنا بهم |
كلام زهير كه به اينجا رسيد فوثب هلال بن نافع البجلى يكى ديگر از دلباختگان و عاشقان حضرت ابى عبد اللّه عليه السّلام كه دستپروده بلكه كمربسته شاه مردان آقا امير المؤمنين عليه السّلام بود و نام والامقامش هلال بن نافع بجلى بود سپندآسا از جا برخاست عرض كرد :
شعر
|
اى فراقت مرگ، وصلت زندگى |
خاك پايت مايه پايندگى |
|
|
عاشقان با صد هزاران ابتلاء |
مىنخواهند از خدا غير از بلاء |
|
|
عاشقان را جان بود قربان دوست |
با كشان از آتش هجران اوست |
يابن رسول اللّه جدّ و پدر و برادرت هميشه در دنيا گرفتار محنت و ابتلاء بودند، از دست امّت چه رنجها ديدند فدايت شوم، اين گروه مكّار و حيلهگر آنچه از نكث عهد و شكستن پيمان و بيعت كردند آنچه همه كردند بخود ضرر رسانيدند و اللّه ما كرهنا لقاء ربّنا انّا على نيّاتنا و بصائرنا نوالى من والاك و نعادى من عاداك بخدا قسم كه ما از ديدار پروردگار كراهت نداريم ما با نيّت درست و عزم صحيح با تو بيعت كرديم با دوستان تو دوستيم و با دشمنان تو دشمن مىباشيم .