از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٩ - متن نامه يزيد بيدادگر به وليد بن عتبه

يزيد براريكه قدرت وى را عزل و پسر عم خويش وليد بن عتبه را بجاى او نصب كرد ولى برخى ديگر از مورخين وليد را منصوب از قبل معاويه مى‌دانند بهر صورت اين نكته مورد تسالم و اتّفاق همه مورّخين است كه يزيد نامه به وليد بن عتبه نوشت و در ضمن آن تأكيد كرد از حضرت حسين بن على عليهما السّلام و عبد اللّه بن عمر و عبد اللّه بن زبير بيعت گرفته و ايشان را ملزم به آن نمايد .

متن نامه يزيد بيدادگر به وليد بن عتبه‌

امّا بعد : فانّ معاوية كان عبدا من عباد اللّه، اكرمه اللّه و استخلفه و خوّله و مكّن له، فعاش بقدر و مات باجل، فرحمه اللّه، فقد عاش محمودا و مات برّا تقيّا و كتب اليه فى صحيفة ....

امّا بعد : فخذ حسينا و عبد اللّه بن عمر و عبد اللّه بن الزّبير بالبيعة اخذا شديدا ليست فيه رخصة حتّى يبايعوا و السّلام . [١]

امّا بعد : بدانكه معاويه بنده‌اى بود از بندگان خدا كه حق تعالى او را گرامى داشته و خلافت روى زمين را بوى ارزانى داشت، اكنون به جوار رحمت الهى پيوست و تا مى‌زيست محمود سيرت و مرضى طريقت بود، در حال حيات من را والى عهد خويش گردانيد و چون برمضمون اين نامه واقف شوى از حسين و عبد اللّه بن عمر و عبد اللّه بن زبير جدا اخذ بيعت كن و هيچ رخصت و اجازه‌اى ندارند مگر آنكه بيعت نمايند و السّلام .

مشورت نمودن وليد بن عتبه با مروان حكم به نامه يزيد

چون وليد از مضمون نامه مطّلع شد خوف و وحشت او را فراگرفت و عمل به مضمون نامه را كارى بسيار دشوار تلقى كرد لذا براى رها شدن از اين بن‌بست و

[١] چنانچه ملاحظه مى‌شود در اين نامه، اسمى از عبد الرّحمن بن ابى بكر برده نشده و به نظر مى‌آيد كه اصح همين است چه آنكه در تواريخ معتبر همچون كامل ابن اثير و تقريب ابن هجر فوت وى سال پنجاه و سه يا پنجاه و پنج هجرت ضبط شده بنابراين عبد الرّحمن بن ابى بكر در زمان حيات معاويه از دنيا رفته .