از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٨ - خروج حضرت مسلم بن عقيل عليه السلام در كوفه و محاصره دار الاماره

گريه راه گلوى مسلم را گرفت باز جواب نداد .

به گفته شيخ ابن الفارسى در روضة الواعظين آن زن در مرتبه سوّم گفت :

يا عبد اللّه عافاك اللّه، قم و اذهب الى اهلك ( اى بنده خدا آب آشاميدى عافيت باشد اكنون برخيز و به سوى اهل و عيال خود برو ).

شعر

لا يصلح الجلوس لدارى و لا احلّه لك ( خوب نيست نه از براى تو و نه از براى من كه اينجا بنشينى و راضى هم نيستم برخيز و برو ).

جناب مسلم با قلب شكسته از جا برخاست نالان و گريان گفت :

شعر

بعد رو كرد به آن زن و فرمود :

يا امة اللّه مالى فى هذا المصر منزل و لا عشيرة ( اى زن من در اين شهر نه خانه‌اى و نه بستگانى دارم ) اگر مرا يك امشب به منزلت راه دهى اميد چنان است خداوند تو را در روضه رضوان جاى دهد .

طوعه عرض كرد : آقا چه نام دارى و از كدام خاندان هستى؟

جناب مسلم آهى كشيد و فرمود :