از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٩٣ - در توصيف شب عاشوراء

آيا بگريم برآن خورشيدهائى كه از سر نيزه‌ها طلوع كرده بود و به جانب شام از براى آن ولد الزنا هديه مى‌بردند

آيا بگريم برعليل و بيمارى كه اولاد زنا او را به قيد و زنجير درآورده بودند در حالى‌كه آن حضرت يادگار و باقى‌مانده از اهل بيت نبوّت بود

آيا بگريم براهل بيت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه ايشان را بدون اساس و لباس اسير كرده بودند، اى كاش كه من بجاى ايشان اسير شده بودم .

گرفتار و مبتلا شديد اى آل طه به بليّه‌اى چند كه بناچار تازه مى‌گرداند همّ و غمّ هركسى را كه آنها را بشنود .

به خداوند عالم سوگند به بليه‌اى چند گرفتار شديد كه ما را تاب شنيد آنها نيست، اى جان من به فداى شما شود نمى‌دانم كه چگونه شما آرام گرفتيد و به صبر گذرانيديد .

پس اى نفس من اين چه مصائبى است كه مى‌شنوى، بعد از شنيدن آنها نوحه كن و خود را از گريه‌كنندگان و تأسف‌خورندگان براين بزرگواران گردان .

مرحوم اقدسى در توصيف اين شب غم‌انگيز فرموده :