از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٨٢ - عبور دادن اهل بيت از كنار قتلگاه

صحيح است بگويم :

اين حديث را با تمام الفاظ و عباراتش از كسى نقل مى‌كنم كه وى آن را برايم اولا و سپس الآن حديث نموده چه آنكه نه من آن را براستادم رحمة اللّه عليه قرائت كرده و نه او برمن قرائت نموده است فقط من آن را از كسى كه برايم نقل كرده حكايت مى‌كنم و آن حديث چنين است : ابو عبد اللّه احمد بن محمّد بن عيّاش مى‌گويد :

ابو القاسم جعفر بن محمّد بن قولويه برايم نقل كرد و گفت : ابو عيسى عبيد اللّه بن فضل بن محمّد بن هلال الطائى البصرى برايم نقل نمود و گفت : ابو عثمان سعيد بن محمّد برايم نقل كرد و گفت : محمّد بن سلام بن يسار كوفى براى ما نقل كرد و گفت : احمد بن محمّد واسطى برايم نقل نمود و گفت : عيسى بن ابى شيبة القاضى برايم نقل كرد و گفت : نوح بن دراج برايم نقل كرد و گفت : قدامة بن زائده برايم حديث كرد و از پدرش نقل كرد، پدرش گفت :

حضرت على بن الحسين عليهما السّلام فرمودند :

اى زائده خبر به من رسيده كه گاهى به زيارت قبر ابى عبد اللّه الحسين مى‌روى‌

عرض كردم : همان طور است كه خبر به سمع شما رسيده .

حضرت فرمودند :

براى چه مبادرت به چنين فعلى مى‌ورزى در حالى كه تو نزد سلطان مكانت و منزلتى داشته و وى كسى است كه توان اين را ندارد ببيند شخصى به ما محبّت داشته و ما را برديگران برترى مى‌دهد و فضائل ما را ذكر مى‌كند و حقّى كه از ما براين امّت واجب است را رعايت مى‌نمايد؟

محضر مباركش عرض كردم : به خدا سوگند قصدم از اين فعل فقط رضايت خدا و رسول خدا بوده و از غضب و سخط كسى كه برمن غضب نمايد ترس و وحشتى ندارم و امر مكروهى كه از ناحيه اين فعل به من برسد هرگز در سينه‌ام‌