از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٤٧ - محاصره كردن دشمن اردوى امام عليه السلام را

لقد استحوذ عليكم الشيطان فانسيكم ذكر اللّه العظيم .

همانا شيطان در سينه و قلوب شما جاى گرفته و ذكر خدا را از ياد شما برده، حق را فراموش و باطل را پسنديده‌ايد .

فتبّا لكم و لما تريدون، انّا للّه و انّا اليه راجعون‌

پس واى برشما و براراده شما كه بدكارى را پيش گرفته‌ايد، فرزند پيغمبر خود را مى‌كشيد و امّا ما اولاد پيغمبر در جوار رحمت رب العالمين بوده و باز بسوى او برمى‌گرديم .

سپس امام عليه السّلام فرمودند :

هولاء قوم كفروا بعد ايمانهم فبعدا لقوم الظّالمين‌

اينها گروه و جماعتى هستند كه پس از آوردن ايمان كفر ورزيدند پس چنين قوم ظالم و ستمكارى دور از رحمت الهى باشند .

سخنان امام عليه السّلام كه به اينجا رسيد عمر بن سعد بداختر رو به لشگر كرد و گفت :

يكى از شما جواب حسين بن على را داده و او را ساكت كند و نگذارد اينقدر سخن بگويد فانّه ابن ابيه و اللّه لو وقف فيكم هكذا يوما جديدا لما انقطع .

اى لشگر به خدا سوگند اين شخص پسر همان پدر است كه فصاحت و بلاغت در نزد وى خاضع و خاشع است به ذات حق تعالى قسم اگر حسين تا يك روز ديگر در ميدان بايستد و سخن بگويد هرآينه خسته نمى‌شود و كلامش را قطع نمى‌كند هرچه زودتر جوابش را بدهيد كه هوا گرم مى‌شود و كار دشوار مى‌گردد .

شمر ملعون از ميان آن همه لشگر پيش آمد و فرياد زد :

يا حسين ما هذا الذى تقول افهمنا اى حسين حرفى بزن كه ما بفهميم و جواب بازگوئيم اى حرفها كه مى‌گوئى ما نمى‌فهميم .

حضرت فرمود :

اقول : اتّقو اللّه و لا تقتلونى فانّه لا يحلّ لكم قتلى و لا انتهاك حرمتى‌