از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٢٧ - رسيدن اردوى كيوان شكوه به زمين پربلاء يعنى كربلاء و وقايع و حوادث در آن تا شب عاشوراء
خاك كربلاء رسيد خاك تغيير كرد و رنگش زرد شد و از آن غبارى برخاست بررو و موى حضرت نشست .
مؤلف گويد : به روايت مرحوم شيخ مفيد در ارشاد نزول اجلال موكب همايونى حضرت ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام در كربلاء روز پنجشنبه دوّم محرم الحرام سال شصت و يك هجرى بوده است .
اشعار مرحوم سيد على مدّاح در فضيلت زمين كربلاء
|
اى كربلاء ز عرش معلّى تو برترى |
نازم تو را كه منبع انهار كوثرى |
|
|
فخريّه كن كه مركز انوار داورى |
در وصف تو هرآنچه بگويم فزونترى |
|
|
كى مىتواند كعبه كند با تو همسرى؟ ! |
گر كعبه را منى است تو را است قتلگاه |
|
|
آنجا اگر صفاست تو را هست خيمهگاه |
زمزم نيرزد پيش فراتت به پرّ كاه |
|
|
مشعر ستارهاى است تو باشى به مثل ماه |
رخشان به پيش كعبه تو چون بدر انورى |
|
|
اى كربلاء بناز تو اى خاك مشكبار |
جا دارد ار به عرش نمائى تو افتخار |
|
|
جسم عزيز فاطمه بگرفت در كنار |
خيل ملك بطوف تو هرليل و هرنهار |
|
|
كرّوبيان به خاك تو گر ديده مشترى |
اى كربلاء صفاى تو بالاتر از صفا |
|
|
آرامگاه مظهر حق سبط مصطفى |