از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦١٢ - شهادت جعفر بن عقيل رحمة الله عليه

شعر

شهادت جعفر بن عقيل رحمة الله عليه‌

پس از شهادت عبد اللّه بن مسلم جعفر بن عقيل چون برادرزاده خود را كشته ديد بسيار گريست و سپس از امام عليه السّلام اجازت خواست كه به ميدان رود، امام عليه السّلام به او اجازه دادند، جعفر با لب تشنه و تن خسته از حصار خيام همچون شير كه از بيشه بيرون آيد، خارج شد و اين رجز را خواند :

ابو المفاخر رازى در قالب نظم اين رجز را اين گونه ترجمه كرده :

پس تيغ كشيد و مانند رعد خروشيد و در قتال مردانه كوشيد هرمبارز كه به ميدان آن صفدر مى‌آمد فى الحال از نعمت حيات محروم مى‌شد، پانزده تن از كافران را به جهنّم فرستاد و به روايت ابو مخنف چهل و پنج نفر را از دم تيغ گذرانيد و پيوسته در حال حرب مى‌گفت :