از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٢٣ - رشادتهاى مسلم بن عوسجه در ميدان كارزار و شهادت آن بزرگوار

امام عليه السّلام سخنان عمرو بن حجاج را استماع مى‌فرمود

فرد

امام عليه السّلام فرمودند :

اى پسر حجّاج، مردم را به كشتن و ريختن خون من ترغيب مى‌كنى؟

اى ظالم آيا ما از دين بيرون رفته و شما در ديندارى ثابت هستيد؟

خدا مى‌داند و همه شما نيز مى‌دانيد كدام يك از ما دين دارد و كدام بى‌دين مى‌باشد، اى بى‌مروّت پى خون من سعى بى‌حاصل است .

پسر حجّاج چون اين سخنان از پسر فاطمه عليها السّلام شنيد در غضب شد با سپاه خود يك مرتبه براصحاب حضرت حمله كرد .

طبرى در تاريخ خود مى‌نويسد : تيراندازان پسر سعد سپاه امام عليه السّلام را تيرباران كردند از ميمنه هنگامه قتال برپا شد، ياران امام عليه السّلام دست از جان شسته لشگر كوفه و شام را استقبال كردند، تير و شمشير دشمن را در يارى فرزند على مرتضى بسينه و صورتهاى خود خريدند .

مسلم بن عوسجه اسدى از پيش و شيران نيزار بيشه احمدى از پشت خود را زدند به آن درياى لشگر پس آن مبارز مردانه و شجاع يگانه از پيشاپيش برلشگر كفر تاخت آورد و ياران مجاهد و دليران واحدا بعد واحد از عقب سر او برعمرو بن حجّاج و سپاه وى حمله بردند .

در اين حمله چند تن از ياران جناب مسلم در ميان گيرودار از پا درآمدند با خوارى و زارى به خاك افتادند .

مسلم بن عوسجه چون ياران خود را كشته و بخون آغشته ديد دريغ و افسوس خورد، نعره از جگر بركشيد و بانگ برياران زد كه جان مسلم فداى شما باد پاى ثبات بيفشريد و خود چون شير گرسنه برآن روباه‌صفتان حمله برد از آن طرف‌