از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٩٩ - رجز خواندن امام عليه السلام و كشتن جمعى از كافران را

واى براين خلق پست‌فطرت باد كه جمع كردند اين اشرار را براى جنگ با اهل حرم خدا و رسولش‌

پس همه عهد خود را محكم كردند در اين كار بجهت خشنودى دو ملعون ملحد يعنى يزيد و ابن زياد .

از خداوند نترسيدند در ريختن‌خون من از براى خاطر عبيد اللّه بن زياد كه پدر و مادر او هردو كافر بودند

و پسر سعد لعين با لشگر خود از روى قهر و غلبه مرا تيرباران كردند بمثل شدّت باريدن باران از دو ابر ريزان‌

و اين تيرباران نه بسبب گناهى بود كه از من صادر شده بود به غير از فخر كردن من به جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه نور آفتاب و ماه است .

و فخر كردن من به پدرم على بن ابيطالب عليهما السّلام كه بعد از پيغمبر از همه كس بهتر است و پيغمبرى كه پدر و مادر او از قريش است .

اى قوم پدرم بهتر از همه خلق خداوند است بعد از جدّم رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و منم فرزند اين هردو بزرگوار برگزيده خدا

اى جماعت به حقيقت همه مى‌دانيد كه مادرم فاطمه زهرا است و پدرم وارث‌