پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٥ - شرح و تفسير حق طلبان و پيروان شيطان

الحطام‌ [١]. و تشاحّوا [٢] على الحرام؛ و رفع لهم علم الجنّة و النّار، فصرفوا عن الجنّة وجوههم، و أقبلوا إلى النّار بأعمالهم؛ و دعاهم ربّهم فنفروا [٣] و ولّوا، و دعاهم الشّيطان فاستجابوا و أقبلوا).

به نظر مى‌رسد اين دو گروه را كه امام عليه السّلام در اين بخشى از خطبه به آنها اشاره فرمود، همانها هستند كه در بخشهاى قبل به آنها اشاره شد، گروهى كه در برابر امامت امامان راستين سر تسليم فرو آوردند، و خضوع كردند، و گروه ديگرى كه در برابر آنها به پا خاستند و سعى در خاموش كردن نور هدايت آنان داشتند، آنها خودكامگانى بودند دنياپرست، كه حلال و حرام برايشان مطرح نبود، و در پيروى و اطاعت شيطان بر يكديگر سبقت مى‌گرفتند.

[١] «حطام» به معنى چيز شكسته و بى‌ارزش است و اموال دنيا را به دليل بى‌ارزش بودن «حطام دنيا» مى‌گويند.

[٢] «تشاحوا» از مادّه «تشاح» و از ريشه «شح» به معنى بخل توأم با حرص گرفته شده و «تشاح» در جايى گفته مى‌شود كه دو نفر يا دو گروه براى به دست آوردن چيزى به منازعه برمى‌خيزند.

[٣] «نفروا» از مادّه «نفر» و «نفور» به معنى دور شدن و فرار كردن از چيزى است.