پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٥ - نكتهها گوشهاى از احاطه علمى على عليه السّلام
باب، هزار باب ديگر گشوده مىشود». [١] دليل روشنى است بر اين كه: كسى در ميان امت از نظر علم و دانش به پاى آن حضرت نمىرسد، چرا كه اين حديث درباره كسى جز او وارد نشده است.
٤- در حديثى از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در تفسير آيه «وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ» مىخوانيم كه فرمود: «إنّما هو عليّ؛ علم الكتاب نزد على بن ابى طالب است» [٢].
توجه داشته باشيد، كه بنا به آيه ٤٠ سوره نمل «آصف بن برخيا» كه بخشى از علم كتاب را در اختيار داشت «الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ» توانست تخت بلقيس را از يمن به شام آورد، حال فكر كنيد كسى كه تمام علم كتاب نزد او است چه توانايىهايى دارد.
٥- اين سخن، معروف است كه على عليه السّلام فرمود: «سلوني قبل أن تفقدوني؛ هر چه مىخواهيد از من بپرسيد پيش از آن كه مرا از دست دهيد». به گفته بزرگان اهل سنت كسى غير از على عليه السّلام چنين ادعايى نكرد، مگر اين كه رسوا شد [٣].
٦- آگاهان از تاريخ اسلام در عصر خلفا مىدانند كه على عليه السّلام همواره پناهگاه علمى امت بود، تا آن جا كه بارها خليفه دوّم اين جمله را تكرار كرد: «لو لا عليّ لهلك عمر».
و در تعبير ديگرى گفت: «اللّهمّ لا تبقني لمعضلة ليس لها إبن أبيطالب؛ خداوندا! هر گاه مشكلى پيش آيد و على عليه السّلام براى حل آن نباشد
[١] اين حديث را «كنز العمال» در جلد ١٣ صفحه ١١٤ آورده است. (شماره ٣٦٣٧٢).
[٢] مدارك اين حديث را از كتب اهل سنت در احقاق الحق، جلد ٣ صفحه ٢٨٠ مطالعه فرماييد. در شواهد التنزيل حاكم حسكانى، جلد ١ صفحه ٣٠٧ تا ٣١٠ رواياتى در اين زمينه آمده است.
[٣] شرح اين مطلب را در جلد ٤ همين كتاب در ذيل خطبه ٩٣ آوردهايم.