پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠١ - شرح و تفسير اندرزهاى پر ارزش

منتهى مى‌شود و آن قرب إلى اللّه و سعادت جاويدان بشر است؛ نماز، روزه، جهاد، حج، زكات و همه اين گونه تعليمات، و تعليمات عقيدتى و اخلاقى به نقطه واحدى مى‌رسند و تأكيد مى‌فرمايد كه راه وصول به آن سهل و مستقيم و نزديك است، بنا بر اين اختلافات و پراكندگى‌ها از آميزش افكار باطل و هوا و هوسها و وسوسه‌هاى نفس و شيطان به شرايع دين حاصل مى‌شود.

قرآن مجيد مى‌گويد: « «شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌ وَ عِيسى‌ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ»؛ خداوند آيينى براى شما تشريع كرد كه به «نوح» توصيه كرده بود و آنچه را بر تو وحى فرستاديم و به «ابراهيم» و «موسى» و «عيسى» سفارش كرديم اين بود كه: دين را بر پا داريد و در آن تفرقه ايجاد نكنيد» [١].

در دوّمين اندرز مى‌فرمايد: «براى آن روز كه ذخيره‌ها پس‌انداز مى‌شود و اسرار درون فاش مى‌گردد عمل كنيد» (اعملوا ليوم تذخر له الذّخائر، و تبلى فيه السّرائر).

جمله اوّل اشاره به آيه « «ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ»؛ آنچه نزد شماست فانى مى‌شود و آنچه نزد خداست باقى مى‌ماند» [٢] و جمله دوّم اشاره به آيه « «يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ»؛ آن روز كه اسرار درون فاش مى‌گردد» [٣] مى‌باشد.

بديهى است انسان نيروى محدودى دارد كه بايد آن را در بهترين راه مصرف كند؛ عقل مى‌گويد: چرا نيروى خود را در طريقى مصرف كنى كه محصول آن چند صباحى بيشتر با تو نيست؛ چرا در طريقى مصرف نكنى كه يك عمر

[١] شورى، آيه ١٣.

[٢] نحل، آيه ٩٦.

[٣] طارق، آيه ٩.