پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٣ - شرح و تفسير برترين فضيلت انسان

نفس و وسوسه‌هاى شياطين و پناهگاهى است براى نجات از آتش دوزخ در قيامت و بهترين زاد و توشه‌ها براى اين سفر پر خوف و خطر است.

سپس براى بيان اهميّت تقوا مى‌افزايد: «دعوت كننده‌اى كه سخنانش از همه نافذتر است به سوى آن دعوت كرده (اشاره به خداوند يا پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله يا همه انبيا و اوليا است) و بهترين نگهدارنده، آن را نگهدارى و پاسدارى نموده است (اشاره به همه پرهيزگاران و پيروان مكتب انبياست) آرى دعوت كننده به سوى تقوا، دعوت خود را به گوش همگان رسانيد و پاسدار آن در كار خود پيروز شد» (دعا إليها أسمع داع، و وعاها خير واع. فأسمع داعيها، و فاز واعيها).

در جمله‌هاى بالا خوانديم كه دعوت كننده به تقوا بهترين دعوت كنندگان بود همان طور كه پاسدار تقوا بهترين پاسدار است.

بعضى گفته‌اند: منظور از دعوت كننده به تقوا ذات پاك خداوند يا شخص پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله بود كه از سوى خدا سخن مى‌گفت و منظور از پاسدار تقوا على عليه السّلام است ولى بعيد نيست كه هر دو، مفهوم عامى داشته باشد كه همه دعوت كنندگان راستين و بزرگ به تقوا و پاسداران آنرا شامل شود هر چند سرچشمه اصلى، ذات پاك خدا و پيامبر او و امام المتقّين على بن ابى طالب عليه السّلام است.

سپس امام عليه السّلام به آثار بسيار پر ارزش تقوا در بندگان خاص خدا پرداخته چنين مى‌فرمايد: «اى بندگان خدا! تقواى الهى دوستان خدا را از ارتكاب گناهان بازداشته و قلبهايشان را قرين خوف و خشيّت ساخته، تا آن جا كه شبهايشان را بيدار و روزهايشان را گرم و سوزان كرده است» (عباد اللّه، إنّ تقوى اللّه حمت‌ [١] أولياء اللّه محارمه، و ألزمت قلوبهم مخافته، حتّى‌

[١] «حمت» از مادّه «حمايت» به معنى بازداشتن و جلوگيرى كردن است لذا به كسانى كه از دشمنان و مخالفان كسى جلوگيرى مى‌كنند حامى گفته مى‌شود.