پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤٠ - شرح و تفسير با ظهور بدعتها سنتها از ميان مىرود

اشتباه بزرگى است، چرا كه با اين بدعت، سنّتى ترك شد و آن سنّت فرادا خواندن نمازهاى مستحبى است. بنابر اين ما هيچ بدعت خوبى نداريم و معنى بدعت خوب اين است كه بگوييم شكستن سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گاهى خوب است و گاهى بد.

و نيز روشن شد اين كه بعضى از دانشمندان براى بدعت، احكام خمسه قائل شده‌اند، بعضى از بدعتها را واجب و بعضى را حرام دانسته‌اند، در واقع به سراغ معنى لغوى بدعت رفته‌اند، نه معنى شرعى آن كه افزودن يا كاستن چيزى از احكام دين است، و به همين جهت در حديث معروفى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مى‌خوانيم: «الا و كلّ بدعة ضلالة، الا و كلّ ضلالة في النّار؛ آگاه باشيد هر بدعتى، گمراهى است، و هر گمراهى، در آتش دوزخ خواهد بود» [١].

شرح بيشتر در زمينه معنى بدعت و بدعت‌گذار را در جلد اوّل صفحه ٥٧٦ ذيل خطبه هفده مطالعه بفرماييد.

[١] امالى مفيد، صفحه ١٨٨، شبيه همين معنا با كمى تفاوت در منابع اهل سنّت نيز آمده است (الموسوعه الفقهيه- الكويتيه- جلد ٨ صفحه ٢٤).