پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٦ - شرح و تفسير ويژگى حضرت مهدى عليه السّلام

عطفوا الهدى على الهوى، و يعطف الرّأي على القرآن إذا عطفوا القرآن على الرّأي).

آيا اين دو جمله داراى يك مفهوم و يك محتواست و در واقع تاكيد يكديگر است؟ يا اين كه جمله اوّل اشاره به هدايتهاى عقلانى و جمله دوّم ناظر به هدايتهاى قرآنى است؟

معنى دوّم صحيح‌تر به نظر مى‌رسد، يعنى در آن روز كه مردم به خاطر هواپرستى منطق عقل و هدايتهاى خردمندانه را به فراموشى سپرده‌اند، پرده‌هاى هواپرستى را كنار مى‌زند و هدايتهاى عقلانى را حاكم مى‌كند، و آن روز كه توجيه‌گران براى رسيدن به خواسته‌هاى نادرست خويش قرآن را از طريق تفسير به رأى برخواسته‌هاى خويش تطبيق مى‌كنند او فرمان وحى را معيار سنجش و برنامه كار خويش قرار مى‌دهد و تفسير به رأى و توجيه‌گرى را كنار مى‌زند.

اگر درست دقت كنيم ريشه همه بدبختى‌ها همين دو چيز است: حاكم كردن هواى نفس بر عقل و تطبيق خواسته‌هاى دل بر آيات قرآن از طريق تفسير به رأى، و اگر اين دو از ميان برود جادّه براى رسيدن به حكومت عدل الهى هموار مى‌گردد.

تمام مسائلى كه دامان مسلمين را از آغاز تاكنون گرفته بخاطر همين دو انحراف است و طريق اصلاح نيز اصلاح همين دو مى‌باشد.