پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٥ - نكته بلاى بزرگ حكومتها

حضور و غياب براى او يكسان است، اسرار درون سينه‌ها را مى‌داند، گردش چشمهايى را كه به خيانت مى‌گردد مى‌بيند و از باطن و درون هر كس و هر چيز آگاه است.

به راستى اگر انسان به هنگام حمد و ستايش پروردگار و ذكر اين اوصاف در حقيقت آنها بينديشد، و به آن ايمان راسخ داشته باشد همه عالم را محضر خدا بداند و خدا را در درون جان و روح و فكر خود حاضر ببيند، چگونه ممكن است آلوده گناه و يا حتّى فكر گناه شود.

سپس در پايان اين فراز شهادت خالصانه به وحدانيّت حق و نبوّت پيامبر داده مى‌فرمايد: «و گواهى مى‌دهيم كه معبودى جز او نيست و محمّد صلّى اللّه عليه و آله برگزيده و فرستاده اوست گواهى و شهادتى كه درون و برون، و قلب و زبان، در آن هماهنگ است» (و نشهد أن لا إله غيره، و أنّ محمّدا نجيبه‌ [١] و بعيثه‌ [٢]، شهادة يوافق فيها السّرّ الإعلان، و القلب اللّسان).

بديهى است گواهى به اين دو اصل اساسى كه پايه‌هاى ايمان را تشكيل مى‌دهد، انسان را به نفى معبودهاى ديگر دعوت مى‌كند و از عبادت شيطان و هواى نفس امّاره، بر حذر مى‌دارد و گواهى به نبوّت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله او را به اطاعت فرمانهايش فرا مى‌خواند، به ويژه شهادتى كه تنها بر زبان جارى نيست بلكه قلب و جان انسان نيز با آن هم صداست.

[١] «نجيب» از مادّه «نجابت» به معنى شى‌ء يا انسان برگزيده و نفيس و برتر است.

[٢] «بعيث» از مادّه «بعثت» به معنى مبعوث شده است.