پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٠ - شرح و تفسير ابوذر قهرمان مبارزه با فساد!

كسى در ميان صحابه به جلالت قدر و بلندى مقام سلمان و ابوذر و مقداد نبود. حديث معروف «ما اظلّت الخضراء و لا اقلّت الغبراء على ذي لهجه أصدق من أبي ذرّ يعيش وحده و يموت وحده و يبعث وحده و يدخل الجنّة وحده؛ آسمان سايه نيفكنده و زمين بر دوش خود حمل نكرده كسى را كه راستگوتر از ابوذر باشد تنها زندگى مى‌كند و تنها مى‌ميرد و تنها در قيامت مبعوث مى‌شود و تنها وارد بهشت مى‌شود» [١]. كه درباره «ابوذر» وارد شده يكى از بهترين نشانه‌هاى شخصيت اوست.

«ابوذر» در «مدينه» همواره ملازم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و در خدمت آن حضرت بود.

پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه خلافت به «عثمان» رسيد و او بيت المال را به دامادش «مروان» همان فرد منحرف دنياپرست سپرد، «ابوذر» زبان به اعتراض گشود و در كوچه‌ها آيه‌ «وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ» [٢] را كه تعريضى به «عثمان» و اطرافيانش در زمينه غارت بيت المال مسلمين بود، با صداى بلند مى‌خواند و آنان را به باد انتقاد مى‌گرفت.

اين سخن بارها به گوش عثمان رسيد و در برابر آن سكوت اختيار كرد ولى چيزى نگذشت كه وجود «ابوذر» و سخنان او براى «عثمان» و دار و دسته‌اش غير قابل تحمل شد. «عثمان» كسى را به سراغ «ابوذر» فرستاد و به او توصيه كرد كه دست از اين كار بر دارد.

ابوذر گفت آيا «عثمان» مرا از خواندن قرآن نهى مى‌كند؟ به خدا قسم رضاى خدا را بر خشم «عثمان» مقدّم مى‌دارم.

[١] بحار الانوار، جلد ٢٢، صفحه ٣٩٨.

[٢] توبه، آيه ٣٤.