پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٣ - ترجمه

بخش اوّل‌

و أيّ امرى‌ء منكم أحسّ من نفسه رباطة جأش عند اللّقاء. و رأى من أحد من إخوانه فشلا فليذبّ عن أخيه بفضل نجدته الّتي فضّل بها عليه كما يذبّ عن نفسه. فلو شاء اللّه لجعله مثله. إنّ الموت طالب حثيث لا يفوته المقيم، و لا يعجزه الهارب. إنّ أكرم الموت القتل! و الّذي نفس ابن أبي طالب بيده، لألف ضربة بالسّيف أهون عليّ من ميتة على الفراش في غير طاعة اللّه!

ترجمه‌

هر كدام از شما كه در صحنه جنگ، قوت قلب بيشترى در خود احساس مى‌كند، و در ب عضى از برادرانش ضعف و سستى مى‌بيند، بايد به شكرانه برترى و شجاعتى كه خدا به او بخشيده است، از وى دفاع كند، آن گونه كه از خود دفاع مى‌كند، چرا كه اگر خدا مى‌خواست او را همانند برادرش، ضعيف قرار مى‌داد (حال كه قوت و قدرت بيشترى به او بخشيده، بايد شكر آن را ادا كند).

(بدانيد!) مرگ طلب كننده سريعى است، كه نه آنها كه بر جاى خود ايستاده‌اند از چنگال او رهايى مى‌يابند، و نه آنها كه فرار مى‌كنند مى‌توانند از دستش بگريزند. به يقين بهترين مرگ، شهادت (در راه خدا) است. سوگند به آن كس كه جان فرزند ابو طالب در دست اوست هزار ضربه شمشير بر من آسان‌تر است تا مرگ در بستر در غير طاعت خدا

!