پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١ - ٣- چگونه در مواهب دنيا سعادت آخرت را بجوييم؟

بسپارند و آرامش كاذبى از اين طريق به دست آورند. آرامشى كه همچون آرامش پرنده‌اى است كه سر خود را در برف فرو كرده تا صيّاد را نبيند، غافل از اين كه صيّاد او را مى‌بيند و به زودى گلوى او را مى‌فشارد.

امام امير مؤمنان على عليه السّلام براى از ميان بردن اين غفلت و فراموشى مرگبار، در جاى جاى خطبه‌هاى نهج البلاغه هشدارهاى عجيبى مى‌دهد و از طرق مختلف افكار خفته را بيدار مى‌سازد.

گاه مى‌فرمايد: دنيا دار فناء و عناء و غير و عبر است (سراى نيستى و رنج و دگرگونى و عبرت‌هاست).

گاه آميخته بودن زندگى دنيا را با انواع مشكلات يادآور مى‌شود.

گاه نزديكى فاصله مرگ و زندگى را به خاطر مى‌آورد.

گاه به اين حقيقت، توجه مى‌دهد كه ساعات عمر بازگشتى ندارد در حالى كه مواهب مادى ديگر همه قابل جبران است و به راستى اگر انسان حدّ اقل هفته‌اى يك بار مرورى بر بعضى از اين خطبه‌ها كند هرگز گرفتار آن غفلت مرگبار نمى‌شود.

٣- چگونه در مواهب دنيا سعادت آخرت را بجوييم؟

گاه انسان دنيا را براى اشباع هوا و هوسها، برترى‌جويى، و استثمار و استعمار ديگران مى‌طلبد.

و گاه آن را براى رفاه در حدّ معقول.

و گاه آن را براى فراهم آوردن امكانات جهت خدمت به ديگران.

و گاه آن را تقويت پايه‌هاى اقتصاد جامعه اسلامى و مجد و عظمت و سربلندى آن و نفى هر گونه وابستگى به ديگران و دريوزگى از آنان.