دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣ - ٢/ ٢ ١ نشانههاى تدبير

از اين رو، هر آنچه آفريده، حجّت و دليل بر وجود او شده است، گرچه آفريده‌اى گُنگ باشد. حجّت او، با تدبير، گوياست و دلالتش بر پديدآورنده، برپاست.

٤٩٩٢. امام على ٧: سپاسْ خدايى را كه از باطن امور پوشيده، خبر دارد و نشانه‌هاى آشكار، بر وى دلالت مى‌كنند و چشم بينا از ديدنش ناتوان است. نه چشمِ آن كه او را نمى‌بيند، منكرش مى‌شود، و نه دلِ آن كه به او باور دارد، او را مى‌بيند... پس او كسى است كه نشانه‌هاى جهان هستى، گواهانِ اويند بر اعتراف دلِ كسانى كه [به زبان، او را] انكار مى‌كنند.

٤٩٩٣. امام على ٧: با آفرينش خدا، بر [وجود] او استدلال مى‌شود، و به وسيله خِردها، شناخت او شكل مى‌گيرد، و با انديشيدن، حجّت‌هاى او اقامه مى‌گردد، با دليل‌ها شناخته شده است، و با برهان‌هاى آشكار، مشاهده گشته است.

٤٩٩٤. امام على ٧‌ درباره آفريدگان: آفريدگارشان به وسيله آنها بر خِردها تجلّى پيدا مى‌كند.

٤٩٩٥. امام على ٧: سپاسْ خدايى را كه به وسيله آفرينش خود، براى آفريدگانش متجلّى شده، و به سبب حجّت‌هايش، براى دل‌هاى آنان، آشكار گشته است.

٤٩٩٦. امام على ٧: به وسيله نشانه‌هايى كه از تدبير استوار و قضاى محكم [خود] به ما نشان داده، براى خِردها آشكار شده است.

٤٩٩٧. امام على ٧: سپاسْ خدايى را ... كه ذهن‌ها به شناخت او نائل مى‌شوند، امّا نه با احساس، و ديدنى‌ها بر او گواهى مى‌دهند، امّا نه با حضور او [در كنارشان‌]، و وهم‌ها بر او احاطه ندارند؛ بلكه براى آنها در ديگر آفريده‌ها تجلّى مى‌يابد.

٤٩٩٨. امام على ٧: در گواه‌هاى روشنى كه بر ظرافت آفرينش و عظمت قدرتش اقامه كرده، چيزهايى است كه خِردها به موجب آنها به وجودش معترف و در برابرش تسليم‌اند، و [نيز] اين كه در گوش‌هاى ما بانگ دلايل او بر يگانگى‌اش درپيچيد.