دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩١ - ٥/ ١٥ جداى پيوسته

نه به شكل آميخته شدن با آنها.

٥١٩٤. الإرشاد هنگامى كه روحانى‌اى يهودى، پرسيد كه: آيا خدا در آسمان است يا در زمين؟: امير مؤمنان ٧ به سويش رفت و به او فرمود: «اى يهودى! ... خداوند عز و جل، آفريننده مكان است. بنا بر اين، مكانى براى او نيست، و جليل‌تر از آن است كه مكانى وى را در بر گيرد. او در همه جا هست، بدون مماس بودن و بدون مجاورت داشتن با مكان.

علمش بر آنچه در آنهاست، احاطه دارد، و هيچ چيزى از آنها از دايره ساماندهى او بيرون نيست، و من تو را از چيزى كه در يكى از كتاب‌هاى شما آمده و تأييدى بر گفته من است، خبر مى‌دهم. آيا اگر آن را بشناسى، ايمان مى‌آورى؟».

گفت: آرى.

فرمود: «آيا در يكى از كتاب‌هايتان نيافتيد كه موسى بن عمران ٧، روزى نشسته بود كه فرشته‌اى از مشرق آمد و موسى ٧ به وى گفت:" از كجا آمده‌اى؟". گفت: از پيش خداى عز و جل.

آن‌گاه، فرشته‌اى ديگر از مغرب آمد و موسى ٧ به وى گفت:" از كجا آمده‌اى؟". گفت: از نزد خداوند.

و فرشته ديگرى آمد و گفت: من از آسمان هفتم، از نزد خداى والا به نزد تو آمده‌ام.

و فرشته‌اى ديگر آمد و گفت: از هفتمين طبقه زيرينِ زمين، از نزد خداوند آمده‌ام.

موسى ٧ گفت:" منزّه است آن كه هيچ مكانى از او تهى نيست و به هيچ مكانى از مكان ديگر، نزديك‌تر نيست"».

يهودى گفت: گواهى مى‌دهم كه حقيقت، همين است و تو به مَسنَد پيامبرت، از كسى كه بر آن نشسته است، سزاوارترى.

٥١٩٥. امام على ٧: براى همه چيزها هنگام آفرينش آنها، حدّى قرار داد، براى تمايز همانندىِ آنها از خود، و تمايز همانندىِ خويش از آنها. او در موجودات، حُلول نمى‌كند تا