دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥٣ - ٢/ ١٠ ٧ با اكراه، دل را به كارى وادار كردن
سرگردان كننده خِرد، و انگيزهاى براى دشمنى است.
٥٤٢٢. امام على ٧: نيازمندى، خواركننده جان، سرگردان كننده خِرد، و فراهم آورنده غمهاست.
٥٤٢٣. امام على ٧ در حكمتهاى منسوب به ايشان: در هر آنچه شخص عزيز را خوار مىكند و او را مىشكند، نگريستم و چيزى خوار كنندهتر و در هم شكنندهتر از نيازمندى براى او نديدم.
٢/ ١٠ -٧
با اكراه، دل را به كارى وادار كردن
٥٤٢٤. امام على ٧: دلها، خواستهها و رويكردها و روى گردانىهايى دارند. پس، از راه خواستهها و رويكردها به سوى آنها برويد؛ زيرا دل، هر گاه مجبور شود، كور مىگردد.
٥٤٢٥. امام على ٧: جان تو مَركب توست. هر گاه سخت به كارش گيرى، به هلاكتش مىرسانى، و اگر با آن مدارا كنى، حفاظتش مىكنى.
٥٤٢٦. امام على ٧ در سفارشش به پسرش حسن ٧: فرزندم! نفْس انسان، رمنده است و گوش آدمى آنچه مىشنود بيرون مىافكند. پس، فهمت را به اصرار كردن بر عقلت وا مَدار و عقل خود را به استراحت وادار؛ چرا كه هر عضوى از بدن، نيازمند استراحت است.