دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٩ - ١/ ٣ صفات منافقان
شناخته شده است و يا بيمناك و پنهان از ديده، تا حجّتها و نشانههاى خدايى باطل نشوند. اينان، چند تن، و كجايند؟ به خدا سوگند، اينان كمْشمارند، و در پيش خدا با ارزشتريناند. خداوند به وسيله اينان، حجّتها و نشانههاى خود را نگه مىدارد تا آنها را به همگونهاى خويش بسپارند و در دل كسانى همچون خود بكارند. دانش، حقيقت بينايى را بر آنان تابانده است و آنان، روح يقين را دريافتهاند.
آنچه را كه ثروتاندوزانْ دشوار شمردهاند، آنان به آسانى پذيرفتهاند، و به آنچه نادانان از آن وحشت دارند، انس گرفتهاند. با بدنهاى خويش همنشين دنيا شدهاند و روح آنها به جايگاه بالا درآويخته است. آنان، جانشينان خدا در زمين او و فراخوانان به دين او هستند. آه كه چه قدر آرزومند ديدارشانم!
اى كميل! اگر مىخواهى، برگرد».
١/ ٣
صفات منافقان
٥٣٣٩. امام على ٧ در سخنرانىاش كه در آن، منافقان را توصيف كرده است: شما را از منافقان برحذر مىدارم؛ چرا كه آنان، گمراهان و گمراه كنندگان، خطاكاران و به خطا وادارندگاناند. رنگهاى گوناگون مىگيرند و فتنهها مىانگيزند. به هر وسيلهاى بر ضدّ شما تكيه مىكنند و در هر كمينگاهى در كمين شما مىنشينند.
آنان دلهايشان بيمار، و چهرههايشان پاك است. در پنهانْ گام مىزنند و به سوى زيان مىخزند. وصفشان همچون مَرهم و كلامشان شفاست؛ ولى كارهايشان دردِ بىدرمان است. حسدورزان بر راحتى [مردم]، و فزايندگان گرفتارى و نوميدسازندگانِ اميدوارىاند.
در هر راهى، به خاك افتادهاى دارند، و در هر دلى، راه نفوذى، و براى هر اندوهى اشكهايى. به همديگر ثنا قرض مىدهند و در انتظار پاداش از يكديگرند. هر گاه درخواست كنند، پافشارى مىكنند، و اگر ملامت كنند، پردهدرى مىكنند، و اگر داورى كنند، زيادهروى مىكنند. براى هر حقّى، باطلى آماده دارند، و براى هر راستى، كجى، و براى هر زندهاى، قاتلى، و براى هر درى، كليدى، و براى هر شبى، چراغى!