دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٩ - باب هفتم مجموعه نامها و صفات

كه از كسى جز من بپرسيد. پروردگار من عز و جل، همان اوّل است كه نه از چيزى آغاز شده، و نه با چيزى آميخته گشته است.

نه در وَهْمى حُلول كرده، و نه سايه‌اى است كه در پى او روند، و نه پوشيده‌اى است تا در چيزى فرا گرفته شود، و نه پس از نبودن، بود شده كه گفته شود:" پديده است"؛ بلكه همان است كه چيزها را چگونگى بخشيده كه چگونه باشند. برتر از آن است كه خود به چگونه بودن، توصيف شود؛ بلكه بوده است و خواهد بود، با وجود گذشت زمان‌ها و با همه دگرگونى‌ها.

چگونه با سايه‌ها توصيف شود، و چگونه به وسيله زبان‌هاى گويا وصف گردد، آن كه در چيزها نيست، تا گفته شود:" جداست" و از چيزها جدا نشده تا گفته شود:" در آنهاست"؛ بلكه او بدون چگونگى است و او نزديك‌تر از رگِ گردن [به انسان‌] است و در شباهت، دورتر از هر دور است.

از بندگانش حركت دادن چشمى، انباشتگى لفظى، جمع و پراكنده شدن ريگ‌ها، يا برداشتن گامى در تاريكى شب ظلمانى بر او پوشيده نمى‌مانَد، و نه ماه نورانى، و نه گسترش خورشيد درخشان با آن نور و آن توالى‌شان، و نه آمدن شب در پيش رو، و نه گذشتن روز درگذر، هيچ كدام بر وى پوشيده نيست، كه او بر آنچه از آفرينش خود كه اراده مى‌كند، احاطه دارد.

او دانا به هر مكان و هر زمان و هر آن و هر پايان و هر مدّت است. فرجام براى" آفريده‌ها" تعيين شده، و اندازه، به" غير او" نسبت داده شده است. چيزها را از مادّه‌هاى پيشين نيافريده، و نه بر اساس سوابقى از پيش از خود؛ بلكه آنچه را كه آفريده، آفريد و آفرينش آن را استوار كرد، و آنچه را كه صورتگرى كرده، به نيكى صورتگرى كرده است، و در برترىِ خويش، يگانگى جُسته است.

هيچ موجودى از او سرْ باز نمى‌زند و او را در اطاعت هيچ موجودى از ميان آفريده‌هايش سودى نيست. پاسخگويى‌اش به درخواست كنندگانش، سريع است، و فرشتگان در آسمان‌ها و زمين‌ها، به فرمان اويند.

علم او به مردگانِ نابود شده، همچون علم او به زندگانى است كه مى‌آيند، و علم او به آنچه در آسمان‌هاى بالاست، مانند علم اوست به آنچه در زمينِ پايين است، و علمش شاملِ همه چيز است.