عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٥ - نيت پاك در آيينه فضل حق

به خاطر آدم در فرزندانش اين‌گونه قرار داده كه هريك نيت عمل خوبى كنند و انجام ندهند براى او حسنه نوشته شود و هر كدام نيت كار خير كردند و عملى نمودند ده حسنه برايش نوشته شود و هر كدام نيت كار بد كردند ولى عمل ننمودند، چيزى بر او نوشته نشود و اگر نيت بد كردند و به اجرا گذاشتند يك بدى در حق آنان نوشته شود.

عن أبى الحسن موسى ٧- فى حديث- أنه قال: رحم الله فلانا، يا على، لم تشهد جنازته؟ قلت: لا، قد كنت أحب أن أشهد جنازة مثله فقال: قد كتب لك ثواب ذلك بما نويت‌[١].

امام كاظم ٧ به على بن ابى حمزه فرمود: خدا فلانى را رحمت كند، به تشييع جنازه او نيامدى؟ گفتم: دوست داشتم مثل چنين شخصى را تشييع كنم.

فرمود: براى تو ثواب آنچه نيت داشتى نوشته شد.

عبدالله بن موسى بن جعفر از پدرش پرسيد:

دو فرشته‌اى كه مأمور ثبت اعمالند، از نيت ثواب و گناه آدمى آگاهند؟ حضرت فرمود: بوى مستراح و عطر يكى است؟ گفتم: نه. فرمود: چون عبد قصد كار نيك كند، نفس او خوشبو برآيد، فرشته دست راست كه مأمور ثبت نيكى هاست به فرشته دست چپ گويد: برخيز زيرا او قصد كار خوب دارد، چون عبد كار خوب را انجام دهد زبانش قلم و آب دهانش مركب و بدين وسيله نيكى در دفترش ثبت شود و چون قصد گناه كند، نفسش بدبو در آيد، فرشته دست چپ به دست راست گويد او قصد كار بد دارد، چون عملى سازد آن را ثبت نمايد!![٢]

[١] -وسائل‌الشيعة: ١/ ٥٢، باب استحباب النية الخير، حديث ١٠١.

[٢] -الكافى: ٢/ ٤٢٩، باب من يهم بالحسنة أو السيئة، حديث ٣؛ بحار الأنوار: ٥/ ٣٢٥، باب ١٧، حديث ١٦.