عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٣٥ - ذكر حقيقى، ذاكران الهى

روايات، حرم خدا و عرش الهى است.

قلب با معرفت، داراى چشمه‌هاى جوشان حكمت است.

من أخلص لله أربعين صباحا ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه‌[١].

چون بنده‌اى چهل روز تمام امورش را براى حق خالص كند، چشمه‌هاى حكمت از دلش بر زبانش ظاهر مى‌گردد.

قلب با معرفت، در مسائل الهى پا برجا و غواص درياهاى معانى و حقايق است، قلب با معرفت، چراغ روشن الهى در ميدان هستى انسان است و رهنمون عبد به ماوراى عالم و مستعد ميهمانى بارگاه قدس الهى است.

قلب با معرفت از ارزشى برخوردار است كه در تمام آفرينش چيزى به مانند آن از ارزش برخوردار نيست.

قلب با معرفت، صاحبش را از پستى خاك نجات داده و به اوج عالم پاك مى‌رساند.

صاحب قلب با معرفت بنا به روايات از ملائكة الله بالاتر و بلكه از ملائكه مقرب حق، افضل و برتر است.

چنين قلبى را به دستور حضرت صادق ٧ قبله زبان قرار بده تا نور معرفت در ذكر تجلى كرده و بفهمى چه مى‌گويى و از كه مى‌گويى و براى كه مى‌گويى، آن وقت است كه نور ذكر در تمام وجودت تجلى مى‌كند و در آن نور به درك معانى ذكر نايل آمده و در حقيقت به حقيقت صفات دوست آشنا شده و براى آراسته شدن به آن صفات تا مرز جان دادن، حركت خواهى كرد!!

در اين وقت است كه ثواب‌هايى كه در روايات براى ذكر گفته شده، نصيب تو

[١] -جامع الأخبار: ٩٤، فصل ٥٢ فى اللسان.