عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٨ - ١ - كفر
|
واى آن دل كه زعشق تو در آتش نرود |
هم چو زر خرج شود هيچ به كانى نرسد |
|
|
سخن عشق چو بىدرد بود بر ندهد |
جز به گوش هوس و جز به زبانى نرسد |
|
|
مريم دل نشود حامل انوار مسيح |
تا امانت ز نهانى به نهانى نرسد |
|
|
حس چو بيدار بود خواب نبيند هرگز |
از جهان تا نرود دل به جهانى نرسد |
|
|
اين زمان جهد بكن تا ز زمان باز رهى |
پيش از آن دم كه زمانى به زمانى نرسد |
|
|
تيره صبحى كه مرا از تو سلامى نرسد |
تلخ روزى كه ز شهد تو بيانى نرسد |
|
بيمارىهاى قلب
١- كفر
قلب، گاهى بر اثر بىتوجهى انسان نسبت به حقايق و دور ماندن از انديشه صحيح دچار كفر مىگردد.
انكار از روى عناد، انكار بعد از معرفت و ايمان، صرف كردن نعمت در مسير شيطان، از مصاديق كفر است؛ قرآن در اين سه زمينه آيات متعددى دارد، براى نمونه مىخوانيم:
[فأما الذين كفروا فأعذبهم عذابا شديدا في الدنيا و الآخرة و ما لهم من ناصرين][١].
اما كسانى كه كافر شدند، آنان را در دنيا و آخرت به عذابى سخت شكنجه مىكنم و براى آنان هيچ ياورى نخواهد بود.
[إن الذين كفروا بعد إيمانهم ثم ازدادوا كفرا لن تقبل توبتهم و أولئك هم
[١] -آل عمران( ٣): ٥٦.