عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٨ - خطبه پيامبر اسلام

و هركس با زنى يهوديه يا نصرانيه يا مجوسيه يا مسلمه، آزاد باشد يا بنده، يا هركس از زنان ديگر، به حرامى نزديكى كند، خداوند سيصد هزار در از درهاى دوزخ به قبرش بگشايد كه از آن‌ها مارها و كژدم‌ها و شراره‌هاى آتش به گورش هجوم كند و او بدين وضع تا روز قيامت بسوزد و همه از بوى بد عورتش در رنج باشند و نيز بدين بوى بد شناخته شود تا روز قيامت تا امر شود كه او را به آتش ببرند و همه اهل محشر با همه سختى‌ها و عذابى كه دارند از او در رنج و عذاب باشند و اين به اين خاطر است كه خداوند كارهاى زشت را حرام كرده و هيچ كس با غيرت‌تر از خدا نيست و از غيرت اوست كه هرزگى‌ها و شهوت‌رانى‌ها را قدغن فرموده و براى آن حد و عقوبت مقرر فرموده است.

و هركس به خانه همسايه سركشد و نظر بر عورت مردى يا موى زنى كند، يا چيزى از بدن او را ببيند، بر خداوند سزاوار است كه او را به دوزخ برد و با منافقين، آن‌هايى كه در دنيا در جستجوى عيوب مردم بودند، همدم سازد و از دنيا بيرون نرود تا اين كه خداوند، او را رسوا و مفتضح كند و در قيامت عورت يا عيوب او را در برابر مردم آشكار نمايد.

و هركس از جهت تنگى معيشت از خدا ناراضى باشد و به رزق مقدر او قناعت ننمايد و شكايت نزد اين و آن كند و بردبارى پيشه نسازد، كار نيكى از او به سوى خدا بالا نرود و روز قيامت پروردگار را ديدار كند، در حالى كه خدا بر او خشمگين باشد.

و هركس لباسى بپوشد و در آن بر خود ببالد و به ديگران فخرفروشى كند، خداوند، او را با قبرش در جانبى از جهنم فرو برد و پيوسته تا آسمان‌ها و زمين برقرار است در حال فرورفتن باشد، همانا قارون جامه‌اى بپوشيد و بدان بر ديگران فخر فروخت و در زمين فرو رفت و تا قيامت هم چنان فرو رود.